امروزه پیامدهای مختلف آلودگی هوا به خصوص اثرات بهداشتی آن از جمله ایجاد و تشدید بیماری های تنفسی، عصبی، قلبی و عروقی باعث شده است که نظارت و کنترل کیفیت هوا به صورت امری گریزناپذیر در تمام جوامع در راس مسایل ملی مطرح شود. از آن جا که آلودگی هوای تنفسی شهر تهران در مقایسه با سایر کلان شهرهای جهان که برنامه های مدون پایش را به مورد اجرا گذاشته اند در اکثر موارد فراتر از حد استاندارد می باشد، لذا انجام تحقیقی در زمینه بررسی کیفیت هوای این کلان شهر، ضروری به نظر می رسد. در این تحقیق برای نخستین بار شاخص کیفیت هوا از طریق درون یابی بین غلظت آلاینده ها برای پنج آلاینده اصلی O3, PM10, CO, SO2 و NO2 هواش شهر تهران در سال 1383 محاسبه و کیفیت بهداشتی هوا در گروه های خوب، متوسط، غیربهداشتی برای گروه های حساس، غیر بهداشتی، خیلی غیر بهداشتی و خطرناک طبقه بندی گردید.نتایج بدست آمده از شاخص کیفیت هوا مبین این است که در سال 1383، 262 روز کیفیت هوای تهران از حد استاندارد تعیین شده توسط آژانس حفاظت محیط زیست ایالات متحده (ie.AQL=100) تجاوز کرده، در 12 درصد از روزهای سال خیلی غیر بهداشتی و در 0.50 درصد از روزها خطرناک - که در موارد تجاوز کیفیت هوا از حد استاندارد در 83 درصد از موارد آلاینده مسوول منواکسیدکربن بوده است. همچنین ماههای مرداد، شهریور و مهر 1383، با میانگین شاخص های 190، 185 و 188 آلوده ترین ماه های سال بوده اند. در مقایسه نتایج حاصل از این تحقیق با تحقیقاتی که در سنوات گذشته انجام شده است، می توان نتیجه گیری کرد که کیفیت بهداشتی هوای تهران در سال 1383 نسبت به آن سال ها از بهبود چندانی برخوردار نبوده، و در وضعیت بسیار وخیمی از نظر حفظ سلامتی اعضای جامعه به ویژه گروه های حساس قرار دارد، که یکی از مهمترین دلایل آن افزایش روزافزون ورود خودروها به ناوگان حمل و نقل شهری و عدم خروج خودروهای فرسوده از این چرخه می باشد.

شبیه سازی دینامیکی ما در مورد نظام جریان مایع و مقدار ماندگی گاز در راکتورهای هوایی می باشد. مدل اصلی انتخاب شده برای شبیه سازی دارای بررسی شرایط انتقال جرم و اختلاط نیز می باشد. فاز مایع استفاده شده برای شبیه سازی، آب خالص بوده و برای حل معادلات آن بطوری برنامه نوشته شده است، که برای هر حلال دیگری نیز جواب های مناسبی خواهد داد. یعنی بصورت یک برنامه پایه (شبکه های عصبی) می باشد که از همگرا کردن شبکه های عصبی تهیه شده است.

زمینه و هدف: آلودگی هوا و اثرات بهداشتی آن، یک چالش اساسی در ایران می باشد. یکی از اقدامات موثر جهت کنترل کیفیت هوا، تعیین میزان واقعی آلاینده ها و توصیف کیفیت هوا در مقایسه با شرایط استاندارد می باشد. مطالعه حاضر با هدف ارزیابی کیفیت بهداشتی هوای شهر کرمان و معرفی آلاینده مسوول در سال 1394 انجام شد.مواد و روش ها: در این مطالعه توصیفی- تحلیلی، داده های غلظت آلاینده های هوا از سازمان حفاظت محیط زیست کرمان به دست آمد. سپس شاخص کیفیت هوا برای آلاینده های معیار (CO, SO2, NO2, PM10, O3, Pm2.5) محاسبه گردید. بر مبنای سطح این شاخص، کیفیت هوا به گروه های خوب، متوسط، غیر بهداشتی برای گروه های حساس، غیر بهداشتی، خیلی غیر بهداشتی و خطرناک تقسیم بندی شد.یافته ها: کیفیت هوای شهر کرمان در سال 1394 در 7، 60، 29 و 4 درصد روزهایی که سنجش آلاینده ها انجام گرفت، به ترتیب در وضعیت پاک، سالم، ناسالم برای گروه های حساس و ناسالم قرار داشت. بهترین و بدترین کیفیت هوا در ماه های دی (فصل سرد) و فروردین (فصل گرم) مشاهده شد. آلاینده مسوول آلودگی هوا در این شهر،PM2.5 بود.نتیجه گیری: مسوول اصلی آلودگی هوای شهر کرمان در سال 1394، ذرات معلق بودند. این وضعیت ممکن است ناشی از طوفان های گردوغبار محلی و منطقه ای (به خصوص از مناطق جنوب غربی ایران و همچنین منطقه سیستان) باشد. بنابراین می بایست اقدامات لازم جهت کنترل این نوع آلودگی و نیز کاهش سطح تماس افراد جامعه با آن انجام گیرد.

از آن که امروزه بیشتر افراد جامعه شهری حدود80 تا90 درصد اوقات کار و زندگی خود را در محیط های بسته سپری نموده و در معرض آلودگی هوای این محیط ها هستند، اهمیت بررسی کیفیت هوای محیط های بسته آشکار می گردد. همچنین، اثرات آلاینده های عمده مطرح در کیفیت هوای محیط های بسته مانند CO  و PM10 که معضل اصلی آلودگی هوای شهری تهران نیز به شمار می آیند و میزان تاثیرپذیری این آلاینده ها از هوای بیرون بر کیفیت هوای محیط های بسته اعم از اداری ، مسکونی و آموزشی بررسی شده است . تهران ، شهری است کاسه مانند از نظر ناهمواری های طبیعی که در آن میزان بارندگی سالانه محدودیت دارد، بیش از نیمی از روزهای سال ، هیچ بادی در آن نمی وزد فراتر از 70% روزهای سال با پدیده وارونگی هوا مواجه است و تعداد زیادی خودروی فرسوده در آن تردد می کند. با توجه به موقعیت مکانی ایستگاه های سنجش هوای تهران، 5 ایستگاه انتخاب شده و براساس آنها و به تبع آن، محدوده هایی و با کاربری های اداری و مسکونی به شعاع 500 متری هر ایستگاه در بررسی های میدانی در نظر گرفته شدند. ایستگاه ها منتخب عبارتند از: تجریش ، نجات اللهی ، پردیسان، فاطمی و قلهک، دستگاه انتخاب شده برای سنجش ذرات از دستگاه GRIMM ، برای CO از نمونه بردار CO استفاده شده است که اندازه گیری ها به صورت ساعتی از ساعت 8 صبح الی 4 بعد از ظهر و همزمان در محیط های باز و بسته انجام شده اند. نتایج محاسبات نشان دهنده وجود همبستگی معنی دار بین کیفیت هوای محیط های بسته با محیط های باز همجوار خود است. نتایج  حاصل از  اندازه گیری  و محاسبه ρ (غلظت آلاینده در محیط  بسته نسبت به محیط باز) نشان می دهدکه برای آلاینده گازی  CO ، ρ بین 37/0تا68/0 و ذرات معلق بین حداقل 69/0 تا حداکثر 92/0  متغیر است. در اینجا ρ گویای وابستگی کیفیت هوای محیط های بسته به محیط های باز است. خطی بودن نمودار ρ بر حسب ، نشان دهنده وابستگی شدید کیفیت هوای محیط های بسته به  محیط های باز خواهد بود در این خصوص ، دو وضعیت جداگانه قابل تشخیص خواهد بود: (i)ـ ایستگاه ها و مناطقی که کاملاً متاثر از فضای باز هستند، (ii) ـ ساختمان هایی با فشار مثبت در داخل که با برخورداری از تهویه مناسب می توانند آلاینده ها را از داخل به بیرون برانند و از ورود آلاینده ها به محیط بسته نیز جلوگیری نمایند. در مجموع از تمامی اندازه گیری های به عمل آمده در5 ایستگاه ، حدود 72% از ایستگاه ها وابستگی شدید ، 10% وابستگی کم و 18% نیز عدم وابستگی برای آلاینده CO نشان داده اند. از نظر آلاینده PM10  نیز 36% وابستگی کم 27% عدم وابستگی را به نمایش گذارده اند.